34. ઈસુ દુસરી કાહની શીખવત આહાય

તેહેં તાંહદય સ્વર્ગચે રાજ્યચે બારેમાં કલીખાંડ કાહની, આયકવી. દાખલા તરીકે, “સ્વર્ગચો રાજ્ય રાયચે એક દાણા જશો આહાય, જાદય કોનીં માણસાને ઘીંહુને પોતાચે સેતામાં લાવી. તુમીં જાણત આહાયઝા કાય રાયચો દાણો દુસરે આખે દાણા કરતાં બારીક રહત આહાય.

"પણ જંય રાયચો દાણો વધત આહાય, તે તો ગાર્ડનચે રોંપામાં આખાં કરતાં મટો રોંપ હોહું જાત આહાય. અલો મટો કાય ચીડે યીહુંને તાચે ખાંદીયાંવર બસત આહાત.’’

ઈસુને એક દુસરી કાહની આયકવી, “સ્વર્ગચો રાજ્ય એક અસે ખમીર જશો આહાય જાદય કોનીં એક બાયલેં ભાખરચે થોડેક પીઠામાં તંય હુધી મિક્ષ કરી કાય તો આખે પીઠામાં પસરું જાવ.

સ્વર્ગચો રાજ્ય એક અસે ખજાના જસો આહાય જાદય કોનીં એક માણસાને સાંપડવી ને સેતામાં દપવું ઠોવી. દુસરે માણસાદય યો ખજાનો મીળીન ને તેહેં તો આઝુન દાઠું દીન. તો ખુશીખલ અલો ભરાહું જાવ કાય તેહેં જાહુંને જાં કાંય તાંચે પાસ આશી તાં વિખુ મેલી ને તે પૈસાખલ તેહેં સેતાદય વિકત ધીદ.”

“દેવાચો રાજ્ય ઘણો કિમતી બેસ મોતીચે જસો આહાય. જંય વેપારીદય તો મોતી સાંપડીન તંય તો વિકત ઘેવંદય સાઠીં જાહુંને પોતાચો આખો વિખું મેલી.”

મંગે ઈસુને જે પોસાચે બેસ કામાવર ભરોસો રાખત આશી ને દુસરે લોકાંદય મામૂલી માનત આશી તસે કલેખાંડ લોકાંદય કાહની આયકવી તેહેં આખી,"દોન માણુસ મંદિરમાં પરાથના કરોં જાવ તામાંશી એક કર ઉઘરાવવાળો, ને દુસરો એક ધાર્મિક યાજક આશી.”

“ધાર્મિક યાજકને યે પ્રમાણે પરાથના કરી કાય,'દેવા તુઝો આભાર, કાય મંય દુસરે લોકાંચે જસો તસોજ યે કર ઉઘરાવનાર જસો પાપી નાહાં - લુંટારો, પાપી, વ્યભિચારી.

દાખલા તરીકે, મંય અઠવાડિયામાં દોન વાર ઉપવાસ કરત આહાંય ને માંઝે આખે પૈસે ને માલચે દસ ટકા દેત આહાય.

તો ઉધરાવવાળો માણુસ યાજકશીં દુર ઉભો રહીન, ને ઉપર ડોળે કરુંને પણ નાહાં નાંગી, પણ તેહેં પોતાચી મુઠ્ઠીખલ પોતાચો ધુગાડો કુઠુંને પરાથના કરી, દેવા કૃપા કરું માંઝવર દયા કર કશા કાય મંય એક પાપી આહાંય.”

મંગે ઈસુને આખી “મંય તુદય આખત આહાંય કાય, દેવાને તે કર ઉઘરાવવાળાચીપરાથના આયકી ને તાદય ન્યાયી ઠરાવી. પણ તાદય ધાર્મિક યાજકચી પરાથના બેસ નાહાં લાગીન. જો ઘમંડવાળો આહાય તસે આખાંદય દેવ નમ્ર કરદય, ને જો કોનીં પોતાદય નમ્ર કરત આહાય તાદય તો ઊંચો કરત આહાય.”