៣៩-ព្រះយេស៊ូវត្រូវបានគេកាត់ទោស

នាពេលពាក់កណ្តាលអាធ្រាតុយប់នោះ ពួកទាហានបាននាំព្រះយេស៊ូវទៅកាន់ផ្ទះរបស់សម្តេច សង្ឃ ដើម្បីសួរចម្លើយទ្រង់។​ ពេត្រុសបានដើរតាមពួកគេពីចំងាយ ហើយគាត់បានឈរអាំងភ្លើង រង់ចាំនៅខាងក្រៅ ពេលដែលគេនាំព្រះយេស៊ូវចូលទៅក្នុង ផ្ទះនោះ។

ពួកមេដឹកនាំសាសន៍យូដា បាននាំគ្នាមួលបង្កាច់ចោទប្រកាន់ព្រះយេស៊ូវ នៅក្នុងផ្ទះនោះ។ ពួកគេបាននាំយកសាក្សីក្លែងក្លាយជាច្រើនមកនិយាយបំភ្លើសអំពីទ្រង់។ ប៉ុន្តែ ពាក្យចោទប្រកាន់ ទាំងអម្បាលម៉ានរបស់ពួកគេ មិនបានស៊ីសង្វាក់គ្នាសោះ ដូច្នេះ ពួកមេដឹកនាំសាសន៍យូដា គ្មានភស្តុតាងបញ្ជាក់ថាទ្រង់មានបទឧក្រិដ្ឋទេ។ ព្រះយេស៊ូវ ទ្រង់មិនមានបន្ទូលអ្វីទាំងអស់។

ចុងក្រោយ សម្តេចសង្ឃបានសំលឹងទៅកាន់ព្រះយេស៊ូវ រួចសួរទ្រង់ថា៖ “ប្រាប់យើងមក តើឯងគឺជាព្រះមេស៊ី ដែលជាព្រះរាជបុត្រានៃព្រះដ៏មានព្រះជន្មគង់នៅ មែនឬ?”

ព្រះយេស៊ូវមានព្រះបន្ទូលតបថា៖“គឺខ្ញុំនឹងហើយ! អ្នករាល់គ្នានឹងឃើញខ្ញុំអង្គុយជាមួយ ព្រះដ៏មានព្រះចេស្តា ព្រមទាំងយាងមកពីស្ថានសួគ៌ផង”។ សម្តេចសង្ឃនោះខឹងក្រោធជាខ្លាំង ក៏ហែកអាវខ្លួនចេញ រួចស្រែកទៅពួកមេដឹកនាំសាសនាថា៖ “យើងមិនចាំបាច់ត្រូវការសាក្សីអី បន្ថែមទៀតទេ! អ្នករាល់គ្នាបានឮច្បាស់ហើយ ដែលមនុស្សនេះអះអាងថា ខ្លួនគេជាបុត្រារបស់ ព្រះជាម្ចាស់។ តើអ្នកគិតយ៉ាងដូចម្តេច?”

ពួកមេដឹកនាំរបស់សាសន៏យូដាបានឆ្លើយទៅកាន់សម្តេចសង្ឃថា៖ “វាសមនឹងស្លាប់!” បន្ទាប់មក ពួកគេចងមុខព្រះយេស៊ូវ ស្តោះទឹកមាត់ដាក់ទ្រង់ វាយទ្រង់ និង​សើចចំអកដាក់ទ្រង់ផង។​

ពេលពេត្រុសកំពុងរង់ចាំនៅខាងក្រៅផ្ទះនោះ មានស្ត្រីបម្រើម្នាក់បានឃើញគាត់ រួចនាងនិយាយ ទៅកាន់គាត់ថា៖ “អ្នកធ្លាប់នៅជាមួយព្រះយេស៊ូវដែរ!” ពេត្រុសបានប្រកែក។​ មានស្រ្តីម្នាក់ទៀត បាននិយាយដូចគ្នា ហើយគាត់ក៏ប្រកែកម្តងទៀត។ ចុងក្រោយ ពួកបណ្តារជនបាននិយាយថា៖ ”យើងដឹងច្បាស់ថា អ្នកធ្លាប់នៅជាមួយព្រះយេស៊ូវ ពីព្រោះអ្នកទាំងពីរមកពីស្រុកកាលីឡេ”។

ពេលនោះ ពេត្រុសបានប្រកែក និងស្បថថា៖ “បើសិនជាខ្ញុំស្គាល់បុរសនេះមែន សូមឲ្យ ព្រះជាម្ចាស់ដាក់បណ្តាសារខ្ញុំចុះ!”។ រំពេចនោះ មាន់ក៏រងាវឡើង ហើយព្រះយេស៊ូវបានបែរមក និងសម្លឹងមើលទៅឯពេត្រុស។

ពេត្រុសក៏ចេញទៅ និងយំក្តុកក្តួលជាខ្លាំង។ នាពេលនោះដែរ យូដាស ដែលជាអ្នកក្បត់ ព្រះយេស៊ូវ បានឃើញពួកមេដឹកនាំសាសន៍យូដាកាត់ទោសប្រហារជីវិតព្រះយេស៊ូវ ក៏កើតមាន​វិប្បដិសារីក្នុងចិត្តជាខ្លាំង ហើយបានចាកចេញពីទីនោះ រួចក៏សម្លាប់ខ្លួនឯងទៅ។

នាព្រឹកព្រលឹមថ្ងៃបន្ទាប់ ពួកមេដឹកនាំសាសន៍យូដាបាននាំព្រះយេស៊ូវទៅឯលោក ពីឡាត់ ដែលជាចៅហ្វាយក្រុងចក្រភពរ៉ូម៉ាំង​។​ ពួកគេសង្ឃឹមថា លោកពីឡាត់នឹងផ្តន្ទាទោសព្រះយេស៊ូវថា ទ្រង់មានទោស និងអាលបានកាត់ទោសប្រហារជីវិតទ្រង់។ ​លោកពីឡាត់បានសួរព្រះយេស៊ូវថា៖ “តើអ្នកជាស្តេចនៃសាសន៍យូដា មែនឬ?”

ព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលតបថា៖ “ត្រូវដូចលោកមានប្រសាសន៍ហើយ តែនគររបស់ខ្ញុំ មិនមែនជា នគរនៅផែនដីនេះទេ។ ប្រសិនបើនគរខ្ញុំនៅផែនដីវិញ នោះពួកពលបរិវាររបស់ខ្ញុំនឹងច្បាំងជំនួសខ្ញុំ ជាមិនខាន។ ខ្ញុំបានមកផែនដីនេះ ដើម្បីប្រកាស់ប្រាប់សេចក្តីពិតអំពីព្រះជាម្ចាស់។ អស់អ្នកណាដែល ស្រលាញ់សេចក្តីពិត នឹងស្តាប់ខ្ញុំ”។ លោកពីឡាត់សួរទៀតថា៖ “តើសេចក្តីពិតនោះគឺជាអ្វី?”

បន្ទាប់ពីបាននិយាយជាមួយព្រះយេស៊ូវ រួចហើយ លោកពីឡាត់ក៏ចេញទៅឯហ្វូងមនុស្ស ហើយនិយាយឡើងថា៖ “ខ្ញុំរកមិនឃើញថា មនុស្សនេះមានទោសទេ”។ ប៉ុន្តែពួកមេសាសន៍យូដា និងហ្វូងមនុស្សបានស្រែកឡើងថា “ចូរឆ្កាងវាទៅ!” លោកពីឡាត់បានឆ្លើយតបថា៖ “គាត់គ្មានទោសទេ” តែពួកគេស្រែកកាន់តែខ្លាំងឡើងៗ នោះលោកពីឡាត់និយាយជាលើកទីបីថា៖ “គាត់គ្មានទោសទេ!”​

លោកពីឡាត់ចាប់ផ្តើមខ្លាចហ្វូងមនុស្សធ្វើការបះបោរ គាត់ក៏ព្រមអោយទាហានរបស់គាត់ ឆ្កាងព្រះយេស៊ូវ។ ពួកទាហានរ៉ូមាំងបានវាយព្រះយេស៊ូវ និងយកអាវស្តេចមកបំពាក់អោយទ្រង់ ព្រមទាំងក្រងមកុដបន្លាមួយភួងមកពាក់លើព្រះសិររបស់ទ្រង់។ រួចពួកគេបានសើចចំអកដល់ទ្រង់ ដោយនិយាយថា៖ “មើល! នេះគឺជាស្តេចនៃសាសន៍យូដា!”។​