៣១-ព្រះយេស៊ូវយាងលើទឹក

១-បន្ទាប់មក ព្រះយេស៊ូវទ្រង់មានបន្ទូលអោយពួកសិស្សចុះទូក ឆ្លងទៅឯត្រើយម្ខាងមុនទ្រង់ ទាល់តែទ្រង់បានអោយហ្វូងមនុស្សវិលទៅវិញអស់។​ ក្រោយពីព្រះយេស៊ូវបានអោយគេត្រលប់ ទៅវិញអស់ហើយ នោះទ្រង់យាងឡើងទៅលើភ្នំ ដើម្បីនឹងអធិដ្ឋាន។ ព្រះយេស៊ូវគង់នៅទីនោះ តែមួយព្រះអង្គឯង ហើយទ្រង់បានអធិដ្ឋានរហូតដល់យប់ជ្រៅ។

២-ខណៈពេលនោះ ពួកសិស្សកំពុងចែវទូករបស់ពួកគេ ប៉ុន្តែដោយយប់ជ្រៅពេក ពួកគេអាចចែវបានត្រឹមពាក់កណ្តាលសមុទ្រតែប៉ុណ្ណោះ។ ពួកគេបានចែវយ៉ាងពិបាកបំផុត ដោយព្រោះខ្យល់បានបោកបក់បញ្ច្រាស់មកលើពួកគេ។

៣-បន្ទាប់ពីព្រះយេស៊ូវអធិដ្ឋានចប់ ទ្រង់ក៏យាងទៅឯពួកសិស្ស។ ទ្រង់បានយាងកាត់ពីលើ ទឹកសមុទ្រ ឆ្ពោះសំដៅទៅទូករបស់ពួកគេ!

ពួកសិស្សមានការភ័យខ្លាច នៅពេលបានឃើញព្រះយេស៊ូវ ដោយពួកគេគិតថា បានឃើញខ្មោច។​ ព្រះយេស៊ូវ ទ្រង់ជ្រាបថាពួកគេភ័យខ្លាច ទើបទ្រង់ត្រាស់ហៅពួកគេ និងមាន បន្ទូលថា៖ “កុំខ្លាចឡើយ គឺខ្ញុំទេតើ!”

នោះលោកពេត្រុសទូលតបទៅព្រះយេស៊ូវថា៖ “ព្រះអម្ចាស់អើយ បើជាទ្រង់មែន នោះ សូមអោយទូលបង្គំដើរនៅលើទឹកទៅឯទ្រង់ផង”។ ព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលទៅពេត្រុសថា៖ “ចូរមក ចុះ!”។

ដូច្នេះពេត្រុសក៏ចុះពីទូក ដើរលើទឹកសំដៅទៅឯព្រះយេស៊ូវ តែកាលគាត់ដើរបានបន្តិច គាត់បានបែរភ្នែកចេញពីទ្រង់ ហើយចាប់ផ្តើមមើលទៅលើរលកសមុទ្រ និងមានអារម្មណ៍ ថាខ្យល់បោកបក់ជាខ្លាំង។

នោះពេត្រុសមានសេចក្តីភ័យខ្លាច ហើយចាប់ផ្តើមលិចចុះទៅក្នុងទឹក។ គាត់បានស្រែក ឡើងថា៖ “ព្រះអម្ចាស់អើយ សូមជួយសង្គ្រោះទូលបង្គំផង!” ស្រាប់តែព្រះយេស៊ូវ ទ្រង់លូក ព្រះហស្ថទៅចាប់គាត់ភ្លាម រួចមានបន្ទូលទៅកាន់ពេត្រុសថា៖ “ឱមនុស្សមានជំនឿតិចអើយ! ហេតុអ្វីបានអ្នកសង្ស័យ?”។

រួចកាលព្រះយេស៊ូវ និងពេត្រុសបានឡើងទៅក្នុងទូកហើយ នោះខ្យល់ក៏ឈប់បក់ ហើយ ទឹកសមុទ្រក៏ស្ងប់ស្ងៀមទៅ។ ពួកសិស្សមានសេចក្តីអស្ចារ្យជាខ្លាំង។ ពួកគេក្រាបថ្វាយបង្គំ ព្រះយេស៊ូវ និងទូលទ្រង់ថា៖ “ទ្រង់ប្រាកដជាព្រះរាជបុត្រានៃព្រះមែន”។