1. ការបង្កើតពិភពលោក

ដើមកំណើតរបស់អ្វីៗទាំងអស់បានកើតឡើងដូច្នេះ​។ ព្រះបានបង្កើតសាកលលោក និងអ្វីៗទាំងអស់នៅលើសាកលលោក ក្នុងព្រាំមួយថ្ងៃ​។ ក្រោយពីព្រះបានបង្កើតពិភពលោក ពិភពលោកនៅងងឹត និងទទេផង ហើយគ្មានអ្វីបានកកើតឡើងក្នុងវា​។ ប៉ុន្តែព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះគង់នៅទីនោះលើផ្ទៃទឹក​។

បន្ទាប់មក ព្រះមានបន្ទូលថា៖ “ចូរមានពន្លឺ! ” ។ នោះក៏មានពន្លឺ។ ព្រះទតឃើញថាពន្លឺនោះល្អ ព្រះអង្គក៏ហៅវាថា “ថ្ងៃ” ។ ព្រះអង្គបានញែកវាចេញពីភាពងងឹត ហើយហៅភាពងងឹតថា “យប់” ។ ព្រះបានបង្កើតពន្លឺនៅថ្ងៃទីមួយនៃការបង្កើតពិភពលោក។​

នៅថ្ងៃទីពីរនៃការបង្កើតពិភពលោក ព្រះបានមានបន្ទូលឲ្យមានមេឃនៅលើផែនដី។ ព្រះអង្គបង្កើតមេឃដោយញែកទឹកខាងលើចេញពីទឹកខាងក្រោម។

នៅថ្ងៃទីបី ព្រះមានបន្ទូលឲ្យទឹកញែកចេញពីដីគោក។ ព្រះអង្គហៅដីគោកថា “ដី” ហើយហៅទឹកថា “សមុទ្រ”។ ព្រះបានទតឃើញថាអ្វីដែលព្រះអង្គបានបង្កើតល្អហើយ។​

រួចព្រះមានបន្ទូលថា៖ “ចូរឲ្យផែនដីកើតរុក្ខជាតិ និងតិណជាតិគ្រប់ប្រភេទ”។ នោះក៏កើតមានឡើង។ ព្រះទតឃើញថាអ្វីដែលព្រះអង្គបានបង្កើតល្អហើយ។​

នៅថ្ងៃទីបួននៃការបង្កើតពិភពលោក ព្រះមានបន្ទូលឲ្យមានព្រះអាទិត្យ ព្រះចន្ទ និងផ្កាយ។ ព្រះបានបង្កើតវាដើម្បីបំភ្លឺផែនដី និងដើម្បីកំណត់ពេលថ្ងៃនិងពេលយប់ រដូវនិងឆ្នាំ។ ព្រះបានទតឃើញថាអ្វីដែលព្រះអង្គបានបង្កើតល្អហើយ។

នៅថ្ងៃទីប្រាំនៃការបង្កើតពិភពលោក ព្រះមានបន្ទូលឲ្យមានអស់ទាំងសត្វដែលហែលនៅក្នុងទឹក និងសត្វស្លាបទាំងអស់។ ព្រះបានទតឃើញថាវាល្អ ហើយក៏ប្រទានពរពួកវា។

នៅថ្ងៃទីប្រាំមួយនៃការបង្កើតពិភពលោក ព្រះមានបន្ទូលថា៖ “ចូរឲ្យមានសត្វគ្រប់ប្រភេទទាំងអស់!” នោះក៏កើតឡើងដូចដែលព្រះមានបន្ទូល។ ខ្លះជាសត្វស្រុក ខ្លះវារនៅលើដី ហើយខ្លះទៀតជាសត្វព្រៃ។ ព្រះបានទតឃើញថាវាល្អ។​

បន្ទាប់មកព្រះមានបន្ទូលថា៖ “ចូរយើងបង្កើតមនុស្សតាមរូបរបស់យើង ដើម្បីបានដូចយើង។ ពួកគេនឹងមានសិទ្ធិអំណាចត្រួតត្រាលើផែនដី និងសត្វទាំងអស់”។

ដូច្នេះ ព្រះបានយកធូលីមកសូន្យធ្វើជាមនុស្សប្រុស ហើយផ្លុំជីវិតចូល។ មនុស្សប្រុសនេះមានឈ្មោះ អដាំ។ ព្រះបានធ្វើសួនឧទ្យានមួយឲ្យអដាំរស់នៅ ហើយដាក់គាត់នៅទីនោះដើម្បីមើលថែ។

នៅចំកណ្ដាលសួនឧស្យាន ព្រះបានដាក់ដើមឈើពិសេសពីរ គឺដើមឈើនៃជីវិត និងដើមឈើស្គាល់ល្អនិងអាក្រក់។ ព្រះបានប្រាប់អដាំថា គាត់អាចហូបពីគ្រប់ដើមឈើក្នុងសួនឧស្យាននេះ លើកលែងតែពីដើមឈើស្គាល់ល្អ និងអាក្រក់។ ប្រសិនបើគាត់ហូបពីដើមឈើនេះ គាត់នឹងស្លាប់។

ក្រោយមកព្រះមានបន្ទូលថា៖ “មិនល្អសម្រាប់មនុស្សប្រុសទេ ដែលនៅតែម្នាក់ឯង”។ ដ្បិតគ្មានសត្វណាមួយអាចធ្វើជាអ្នកជំនួយរបស់អដាំបានឡើយ។

ដូច្នេះ ព្រះធ្វើឲ្យអដាំដេកលង់លក់។ បន្ទាប់មក ព្រះក៏យកឆ្អឹងជំនីមួយរបស់អដាំ ហើយធ្វើវាឲ្យក្លាយជាស្ត្រី រួចនាំនាងមកឲ្យគាត់។

នៅពេលអដាំឃើញនាង គាត់និយាយថា៖ “ទីបំផុត! ម្នាក់នេះបានដូចខ្ញុំ!។ ចូរហៅនាងថា ‘ស្ត្រី’ ដ្បិតនាងត្រូវបង្កើតចេញពីបុរស”។ ហេតុនេះហើយបានជាបុរសត្រូវចាកចេញពីឪពុកម្ដាយ ហើយត្រឡប់ទៅរូបកាយមួយជាមួយនឹងប្រពន្ធរបស់ខ្លួន។

ព្រះបានបង្កើតមនុស្សប្រុស និងមនុស្សស្រីតាមរូបអង្គផ្ទាល់របស់ព្រះអង្គ។ ព្រះអង្គប្រទានពរពួកគេ ហើយប្រាប់ពួកគេថា៖ “ចូរឲ្យមានកូនចៅច្រើនពាសពេញផែនដី!”។ ព្រះបានទតឃើញថារបស់ទាំងអស់ដែលព្រះអង្គបានបង្កើតគឺល្អ ហើយព្រះអង្គសព្វព្រះហឬទ័យនឹងរបស់គ្រប់ទាំងនោះ។ ការទាំងអស់នេះបានកើតឡើងនៅថ្ងៃទីប្រាំមួយនៃការបង្កើតពិភពលោក។

នៅពេលថ្ងៃទីប្រាំពីរចូលមកដល់ ព្រះបានបញ្ចប់កិច្ចការរបស់ព្រះអង្គ។ ដូច្នេះ ព្រះបានសម្រាកពីការងារទាំងអស់ដែលព្រះអង្គបានធ្វើ។ ព្រះអង្គប្រទានពរថ្ងៃទីប្រាំពីរ ហើយធ្វើឲ្យវាបរិសុទ្ធ ពីព្រោះនៅថ្ងៃនេះព្រះអង្គបានសម្រាកពីការងាររបស់ព្រះអង្គ។ ដើមកំណើតនៃសាកលលោក និងអ្វីៗទាំងអស់គឺដូច្នេះឯង៕