38. ઈસુચો વિશ્વાસ તોડી

આખે વરીસ યહૂદી પાસ્ખાપર્વ ઉજવત આશી. દેવાને કચે રીતે ઘણે વરીસ પહલો તાંહચે પૂર્વજોંદય મિસરચી ગુલામીમાશીં છોડોવનો તે બારામાં યો તહેવાર આશી. ઈસુને સાર્વજનિક રૂપેં જંય પોતાચો પહલો પ્રચારને શિક્ષણ શરૂકરી તાચે લગભગ તીન વરીસમંગે, ઈસુને પોતાચે ચેલાંદય આખી કાય તો યરુશાલેમમાં તાંહચે હારીં યો તહેવાર ઉજવોં માગત આશી. અથય તાદય મારું મેલવામાં યેય્દ.

ઈસુચે એક ચેલાચો નાંવ યહુદા આશી. ચેલાંચે પૈસાચી થેલીચી જવાબદારી યહુદાચી આશી. પણ તાદય પૈસાશીં માયા આશી. તો કાયમ થેલી માશીં પૈસાંચી ચોરી કરત આશી. ઈસુને તાચે ચેલે યરુસાલેમમાં પહોંચીન મંગે યહુદા યહુદીયાંચે યાજકશીં જાવ ને પૈસાંચે બદલે ઈસુદય તાંહચે હાથેં ઘરવોંચો વિચાર આખી. તો જાણત આશી કાય યહૂદી યાજક ઈસુદય મસીહ જસો માનત નાહાં ને તે તાદય મારોંચી યોજના કરત આશી.

યહૂદી યાજક જે મહાયાજક ખલ પ્રેરાયેલ આશી, તાંહેં ઈસુદય ધરોંદય સાઠીં યહુદાદય ત્રીસ ચાંદીચે સિક્કે ઓપી. પ્રબોધકાંહેં જે પ્રમાણે પ્રબોધ કરી તે જ પ્રમાણે બનીન. યહુદા રાજીહોન, પૈસે ઘીદ ને તથયશીં ચાલું જાવ. ઈસુદય ધરવોં સાઠીં તોટાઇમ ગોવંસોં મંડીન.

યરુસાલેમમાં ઈસુને પોતાચે ચેલાંહારીં પાસ્ખાચો સન ઉજવી. ભાકર ઘીદ ને તાદય તોડી. તેહેં આખી, “આમાંશીં ખાયા. યો માંઝો આંગ આહાય, જો તુમચે સાઠીં દેવામાં યેત આહાય. માંઝે આઠવમાંયો કરયાં કરા. યે રીતે, ઈસુને આખી કાય તાચો આંગ તાંહચે સાઠીં બલિદાન કરોંદય યેય્દ.

મંગે ઈસુને ગ્લાસ ઘીદને આખી, “આમાંશીં પીયા. યો નવા કરારચો માંઝો રગત આહાય, જો પાપાંચી માફી સાઠીં રેવથવામાં યાવ આહાય. યો માંઝે આઠવમાં કરયાં કરા.

તંય ઈસુને પોતાચે ચેલાંદય આખી, “તુમચેમાંચો કોનીમાંદય ધરવય્દ.” ચેલે નવાયમાં પડીન, ને સુદકરોં મંડીન કાય તો કોણ આહાય, જો અશો કરય્દ. ઈસુને આખી, “મંય જે માણસાદય યે ભાકરચોકુટકો ઓપત આહાંય તો માઝો વિશ્વાસતોડય્દ.” મંગે તેહેં ભાકરીચો તુકડો યહુદાદય ઓપી.

ભાકર ધીદ મંગે, ભૂત યહુદામાં શીરાન. યહુદા તથયશીં જાહું રહીન. કશા કાય તો ઈસુદય ધરોંદય યહૂદી યાજકશીં મદદ કરું શકય. યો રાતચો ટાઇમ આશી.

ખાનાં ખાદ મંગે, ઈસુને તાચે ચેલે જૈતુન ડોગરવર જાવ. ઈસુને આખી,“આજ રાતચે તુમી આખે માંદય છોઢુંટોવઝા, અશો લખનો આહાય કાય. ‘મંય પાળકદય મારંય્દ ને ધેંટે છુટે પઢું જાહીત.’

પિતરને જવાબ ઓપી, “તુદય આખે છોઢું દિહીત પણ મંય તુદય કંયપણછોડંય્દ નાહાં.” તંય ઈસુને પિતરદય આખી, “ભૂત તુદય તાબામાં ધેંવદય વિચારત આહાય, પણ પિતર મંય તુઝે સાઠીંપરાથના કરી આહાય કાય તુઝો વિશ્વાસ ખૂટય નાહાં. તરી પણ આજ કૂકડો બોલય તાચે પહલો તું માદય વળખશ નાહાં અશો તીન વાર તું માઝો નકાર કરીશ."

પિતરને ઈસુદય આખી, જો માંદય મરવોં પણ પડય તંય પણ મંય તુઝો નકાર નાહાં કરંય્દ.” આખે ચેલાહેં યીજ ગોઠ કરી.

મંગે ઈસુ પોતાચે ચેલાંહારીં ગેથસેમાં નાવંચી એક જાગાવર જાવ. ઈસુને પોતાચે ચેલાંદય આખી, “પરાથના કરા કાય તુમી પરીક્ષણમાં નાહાં પડા.” મંગે ઈસુ પરાથના કરોંદય જાવ.

ઈસુને તીન વાર પરાથના કરી, “માંઝે બાપા, જો બનું શકય તે, યો દુ:ખાચો ગ્લાસ પાજશ નાંખે. પણ લોકાંચે પાપાચી માફીચો દુસરો કાંય રસ્તો નાહાં હોવો, તે મંગે તુઝી ઈચ્છા પ્રમાણે હોવંદે.” ઈસુ હજડ દુઃખમાં આશી ને તાચો ઘામ રગતચે ટીપેં જશો પડત આશી. દેવાને તાદય હિંમતઓપોં સાઠીં એક દૂતદય દવડી.

હરવખત પરાથના કરુંને ઉઠું મંગે તો પોતાચે ચેલાશીંયાવ તંય તે નિદકરત આશી. જંય તો ત્રીજી વખત યાવ, તંય તેહેં આખી, "ઉઠા! માંદય ધરોંદય યીહું પહોંચીન આહાત."

યહુદા પોતાચે હારીં યહૂદી યાજકાંદય, સૈનિકાંદય ને ઘણે લોકાંદય ધીહુંને યીહું પહોંચીન. તાંહપાં તલવાર ને સોટે આશી. યહુદા ઇસુચે પાસ યાવને આખી, “સલામ, ગુરુજી.” ને તેહેં ચુંબન કરી. યહૂદી યાજક સાઠીં યી નિશાની આશી કાય તે કોનાંદય ધરત. તંય ઈસુને આખી, “કાય તું માંદય ચુંબન કરુંને ધરવોં માગત આહાશ?

જશો સૈનિકાંહે ઈસુદય ધરી, પિતરને પોતાચી તલવાર કાઢી ને મહાયાજકચે એક નોકરચો કાન કાપું મેલી. ઈસુને આખી, “પોતાચી તલવાર દુર કર મંય માંઝી રક્ષા સાઠીં માંઝે બાહાસદય આખુંનેદુતાંચી સૈના સાધું શકંય. પણ માંદય માંઝે બાહાશચી આજ્ઞા માનો પાયજય.” મંગે ઈસુને તે માણસાચો કાન બેસ કરી. જંય ઈસુદય ધરી તંય આખે ચેલે તાદય છોઢું પળીન.