24. યોહાન ઈશુદય બાપ્તિસમાં ઓપત આહાય

ઝખાર્યા ને એલીઝાબેથચો પોસો યોહાન મટો હોન ને પ્રબોધક બનીન. તો જંગલામાં રહત આશી. જંગલી મધ ને તોડે ખાત આશી, ને ઊંટચે કેંશશીં બનાવને કપડે ભરત આશી.

ઘણેં લોક યોહાનદય આયકોં સાઠીં રાનમાં યેત આશી. તેહેં તાંહદય સંદેશ ઓપતાં આખી કાય, પસ્તાવો કરા,કશા કાય દેવાચો રાજય પાસ આહાય!”

લોકાંહેં જંય યોહનચો સંદેશ આયકી તંય, તામાંચે ઘણાંહેં પોતાચે પાપાચો પસ્તાવો કરી,ને યોહાનને તાંહદય બાપ્તિસમાં ઓપી.ઘણે ધર્મગુરુ પણ યોહાનશીં બાપ્તિસમાં ધેંવદય યેત આશી, પણ તાંહે પસ્તાવો નાહાં કરી ને માફી માંગી નાહા.

યોહાનને ધર્મગુરુહાંદય આખી, “તુમી ઝેરી સાપ આહાયઝા! પસ્તાવો કરા ને તુમચી ચાલચલણ બદલા. આખે ઝાડ જે બેસ ફળ નાહાં દેત તાદય કાફૂંને તાદય આગીમાં મેલવામાં યેદ.’’ યોહાનને પ્રોબોધકાંહે જો આખનો આશી તો પૂરો કરી.”નાંગા મંય તુમચે પુઢેં માંઝે સંદેશ વાહકદય દવડંય્દ, જો તુમચે સાઠીં વાટ તૈયાર કરય્દ.

કલાખાંડ યહૂદીઆંહેં યોહાનદય સુદકરી કાય તું મસીહ આહાસ. યોહાનને જવાબ ઓપી “મંય મસીહ નાંહા પણ જો માંઝે મગલાઠીન યેત આહાય તો આહાય. તો ઘણો મહાન આહાય કાય મંય તાચે વાંધાયડે કાઢોં લાયક નાહાં.

દુસરે દીસેં ઈશુ યોહાનપાસીંબાપ્તિસમાં ધેંવવદય યાવ, જંય યોહનને તાદય નાંગી, તેહેં આખી, “નાંગા! યો દેવાચો હલવાન [ઘેટું ] આહાય જો જુગાચે પાપદય દુર કરય્દ.”

યોહાન ને ઇસુદય આખી, મંય તુદય બપ્તિસમાં દેવંદયસાઠીં લાયક નાહા. તુદય માંદય બાપ્તિસમાં દેવોં પડ્ય.’”ઇસુ ને આખી, “તું માંદય બાપ્તિસમાં દે, કશા કાય અશો કરોંવ તો બેસ આહાય, તાચેન ઇસુને પાપ નાહાં કરનો આશી તરી યોહાનને તાદય બાપ્તિસમાં ઓપી.

ઇસુ બાપ્તિસમાં ધીહું મંગે પાણીયામાશીં બાહેર યાવ, તંય દેવાચો આત્મા કબુતરચે રૂપમાં જશો પ્રગટ હોન ને તાવર રહીન,તેજ ટાઈમેં, દેવાચો અવાજ ડાંબરામાશીં યાવ “યો માઝો મયાળો પોસો આહાય,ને મંય તાચેશીં ઘણો ખુશ આહાંય.’’

દેવાને યોહાનદય આખી, “પવિત્ર આત્મા બુડા યેદ ને કોની માણુસ જાદય તુમી બપ્તિસમાં દીઝા તાવર ઉતરય્દ. તો માણુસ દેવાચો પોસો આહાય. “ખાલી એકુ જ દેવ આહાય. યોહાનને ઇસુદય બાપ્તિસમાં ઓપી તંય, તેંહેં બાહાસદય બોલત આયકી, દેવાચો પોસો ઈસુદય નાંગી, ને પવિત્ર આત્માદય નાંગી.