1. ઉપજ

યે રીતે આખાંચી શુરવાત હોની.દેવા ને છ દિસામાં જગ ને તામાંચાં આખાં ઉપજ કરી દેવાને જંય પૃથ્વી ઉપજ કરી તંય તી અંધકારશીં ભરની ને ખાલી આશી. અથય દુસરા કાંય નાહાં આસી પણ દેવોચો જીવ પાણીયાવર હીંડત આશી.

તંય દેવાને આખી “ઉજેડ હોસ “ને ઉજેડ હોન.ને દેવાને તો ઉજેડ નાંગી તે બેસ આશી ને તાદય “દિસ” આખી તાણીં તાદય અંધકારશીં અલગ કરી ને તાદય “રાત” આખી દેવાને ઉપજચે પહલે દીસેં ઉજેડ બનાવી.

ઉપજચે દુસરે દિસેંદેવ બોલીન ને જમીનવર ડાંબર બનાવી તેહેં ડાંબરાદય ઉપરચે પાણીશીં ને નીચેચે પાણીયાશીં અલગ કરી.

તીસરે દિસેં દેવબોલીન નેપાણીયાદય કોરી જમીનશીં અલગ કરી. તેહેંતી કોરી જમીનદય “પૃથ્વી “ આખી ને પાણીયાદય “દરિયો” આખી,દેવા ને નાંગી કાય તેહેંજાં બનાવી આહાય તાં બેસ આહાય.

તાચેમંગે દેવાને આખી “પૃથ્વી રાન, ભાજી ને ફળ ઉંગવય," ને તાસાંચ હોન.દેવાને નાંગી કાય તેહેં જાં બનાવી તાં બેસ આહાય.

ને બનાવોંચે ચોથેં દિસેં દેવ બોલીન ને દિસ, ચાંદ ને ચાંદની બનાવી. કશા કાય તે જમીનવર ઉજેડ દેત ને રાત ને દિસ અલગ પાડી, દેવાને નાંગી કાય તાણીં જાં બનાવી તાં બેસ આહાય.

પાંચમેં દિસે,દેવ બોલીન ને આખે પ્રાણી જે, પાણીમાં પોંવત આહાત તે બનાવી.દેવાને નાંગી કાય તેણે જાં બનાવી તાં બેસ આહાય ને દેવાને તાંહદય આશીર્વાદ ઓપી.

બનાવોંચે છઠે દિસેં દેવાને આખી," જમીનવર અલગ અલગ જાતીયે પ્રાણી બનાવી,“ને દેવાને જસાં આખનાં આસી તસાંચ હોન.કલાખાંડ ગાંવઠી પ્રાણી, કલાખાંડ પોઠે ચાલનાર ને કલાખાંડ ડોંગરપ્રાણી આશી. ને દેવાને નાંગી કાય યાં બેસ આહાય.

ને દેવા ને આખી “યીયા આપણી આપણાંચે રૂપ ને રંગ જશો માણુસ બનાવોંવ. તો જમીનવર ને આખે પ્રાણીયાવર હુકુમ કરય્દ.’’

દેવા ને થોડીક માટી ઘીદ,ને તેહેંમાણુસચે રૂપમાં બનાવી, ને તામાં તેહેં જીવનચો શ્વાસ ફુંકી, યે માણસાચો નાંવ આદમ આશી. દેવાને એદન વાડી બનાવી, આદમદય રહોં સાઠીં,ને તાદય જાં પણ દેવાને બનાવનાં આશી તે આખાંચી સંભાળ રાખોં ઠોવી.

વાડીચે વચ્ચે દેવાને દોન ખાસ ઝાડ લાવી – જીવનચો ઝાડ ને બેસભૂંડો જાણોચો ઝાડ, દેવાને આદમદય આખી કાય તે વાડીમાં આખે ઝાડચાં ફળ ખાહું શકીશ પણ બેસભૂંડો જાણોચે ઝાડાચો ફળ નાહાં ખાંવચો.જો તું યે ઝાડાચો, ફળ ખાહીશ તે તું મરીશ.

તંય દેવા ને આખી “માણુસ એકલો રહય તે બેસ નાહા, “ પણ આખે પ્રાણીમાંચો કોણી પણ આદમચો સહાયકારી બનું શકીન નાહા.

તાચેન દેવાને આદમદય જાડીનીંધેમાં પાડી. ને દેવાને તાચી હાડકીમાશીં એક ધીદ, ને તાચી એક બાઈલ બનાવી, ને તેદય આદમશીં આની.

ને જંય આદમને તેદય નાંગી, તેહેં આખી,"છેલ્લે" યી એક માંઝે જસી આહાય,તેહેંતેદય નારી આખી, કસા કાય તી નરમાશીંઘેવામાં યીનીં આશી.યે સાંઠી માણુસ પોતાચે આય્સ–બાહાસદય છોઢું દેય્દને તાચે બાઈલેચે હારીં દોધે એક હોહીત.

દેવાને માણુસ ને બાયલેદય પોતાચે રૂપ જશો બનાવી. તેહેં તાંહદય આશીર્વાદ ઓપી ને આખી, “તુમદય ઘણાં પોસાં,ને આજોળાંશ હોહીત ને આખી જમીન ભરું દિયા" ને દેવાને નાંગી કાય તાણી જાં કાંય બનાવનાં આશી તાં બો બેસ આશી ને તો ઘણો ખુશ હોન. યો આખો છ દિસામાં કરી.

જંય સાતમો દિસ યાવ તંય દેવાને તાચો આખો કામ કરી. યે દીસેં દેવાને તાચે આખે કામામાશીં આરામ કરી. તેહેં સાતમે દિસાદય આશીર્વાદ ઓપી ને તાદય પવિત્ર ઠરાવી કસા કાય યે દિસેં તેહેં તાચે આખે કામમાશીં આરામ કરી. યે રીતે દેવાને જુગાચો ને તામાંચાં આખાં બનાવી.