27. ૨૭. હાસા સમરુની માણેહનો વાતરો

એક દાહળે એક યહૂદી પાલેણનો જાણકાર ઈસુને પારેખવા કરીકને આવે, ને ઈસુને પુસયુ “બધા દાહળાની જિણગી મેલેવા માહરે કો કરવુ જોવે,” ઈસુ તિનાને જપાબ આપયો “ઈસવરની પાલેણેમાં કો લખી મેસ્યુ?”

પાલેણનો જાણકાર જપાબ આપ્યો કી, “તાહરા ઈસવરને પુરા મનથી, પુરા જિવથી, પુરી તાકેતથી ને પુરી બુધીથી પરેમ કર. ને જહી પોતાના પોર તહી પળોસી પોર પરેમ કર.” ઈસુ તિનાને કહયુ “તુ હાસુ કહયુ, હહિ કર તે જિવહી.”

પુન પાલેણનો જાનકાર ઈસુ અગોલ પોતે હાસો સે હહી સાબિત કરવા માંગતલો તિને પુસ્યુ, “માહરો પળોસી કોય ?”

ઈસુ તિના પાલેણના જાણકારને જપાબ આપવા એક વાતરો કહયો. “એક માણેહ યરુસાલેમથો યરીખો ગામ ઘમી જતલો.”

ચુ જતલો તેર રોહામાં સોરટા તિનાને લુટી લેધો, ને જ્યુ હોતુ ચુ બધુ હાપકી લેધુ ને મરી જાય એડો ઠોકીકને નાખદેકને જતા રહયા.

થોળાક ટેમમાં એક યહૂદી મોટો પુજારો સાહા સરસ્યો, પેલા પળલા માણેહને ઈયુ પુજારો ભાલ્યો તે ટાલો દેકને જતો રહયો,

થોળીક વાર પસી એક લેવી તિને રોહે હોયકને સરસ્યો (લેવી એક યહુદિ માણહુની જાત સે, ચે પુજારાને મદેક કરે.) લેવી હોદે પેલા પળી રહલા માણેહને ભાલ્યો ને બિજિ પાહ હોયકને જતો રહયો.

ને પસી તિને રોહે હોયકને એક સમરુની જાય, (સમરુનિ માણહુ યહૂદીના વંશ માનાત હોતા પુન ચે બિજે વિહા કરી રહલા) સમરુનિ ને યહૂદી હાંબ હાંબા વારુ ની હોતા,) જેતાર ઇયુ પેલા માણેહને પળી રહલો ભાલ્યો તેર, તિના પોર ઘણી દિયા આવી ને તિનાની હંભાલ લેધી, ને તિનાને જાહા લાગી રહલુ સાહા પાટા બાધ્યા.

ને પસી ઈયુ સમરુની તિનાને પોતા ના ગધળા પોર બહાળીકને એક ધરેમસાલામાં લિજ્યો, ને તિનાની કાલજિ લેધી.

બિજે દાહળે ચુ સાહાથો અઘો જવાનુ હોતુ તિને ધરેમસાલામાં કામ કરતા એક માણેહને થોલાક પસ્યા આપીકને તિનાની હંભાલ રાખવા કેહે ને તિનાને કહયુ કી હજુ વધાર પસ્યાની જરુર પળહે તે મે પાસો આયકને આપી જાહ.

પસી ઈસુ પાલેણના જાણકાર ને પુસ્યુ “તને કો લાગે,? ઈનુ તિનમાનો પેલા માણેહનો હાસો પળોસી કોય?” પેલો જપાબ આપ્યો જ્યુ માણેહ તિના પોર દિયા કરી ચુ.” ઈસુ તિનને કહયુ “તુ જા ને હિનિદ રીતે કર.”