33. داستان رعیت-۳۳

رویی عیسی ُکناِر َدریاَچ ِد مشغوِل تعلیم ب گروِه ُگردی از َم ردم ُب َ. ن نِد َق ر زیاد ُبِدنَد ُک عیسی یاقاش ِنَد ُک هاِد ُن مین َدم بِد. نِز ینی ِگردا ُک ُس واِر قایقی ُک کنار ُاوو ِد ُب ِگردا و از نیِن ِد ب مردم تعلیم شادا.

عیسی ِن داستاَن مردم را َبشواتُ«: کشاورزی ِب خاِط ِر ِن ُک بذری ُبکاِر ُبُش َبرُ. ن وقتی ُک بذروِنش ُن آَل ِن آَل َاِپ ِش شت، کمی از ُن مین ِبریجیاِدنَد و پرنِدَگل شوآرِچ د و َبُش نَخ ».

«بعضیشون دیم ِس نگ َکِتنَد ُک دیم ُن َکمی خاک َبشگَیِت ُب. بذرون دیم ُن خاِک کم عمق، جلی ِد َس وز آُبِدنَد. ولی ریشه َگِل ُن مین به ِو َس ِط خاک َن ِش ُش ِدنَد، نزینی ُک وقتی آختوِی خیلی َگرم ب ُن مین َگنا، پاکَج ُبُس ِتنَد و ُبُو شکاِدنَد ».

«بعضی از بذرون جی میوِن خارون َدرَکِتنَد. خارون و بذرون هاِد ُه م ُرشِدشون َک و ساقه َگِل تازه گیاهون جیِر فشار خارون از بین ُبشِتنَد و ِه ِچ باِرشون ناهارد».

«تعدای از بذرون دیم خاِک خیِب َکِتنَد، و از هر دوِن بذر، سی، شصت و حتی صد برابر بار َاَم. هرکین ِش ی خدا پیروی ِک ِر ب َدموِن َم گوش ِک ِر».

شاگردوِنش از ِن ُک ِن داستان َبُش نِش ُن فت گیج ُبُبِدنَد. پس عیسی ب ُن مین ِنِز ینی توضیحش ُبدا: «بذرَ، کلاِم خداَع. گذرگاه آِدمَی ُک حرِف خدا َاَف ِم و درک َن ِک ِر و شيطان َکلام از ُن َاُد زِز. درواَق ع شیطون ُن از ِن ُک َکلاِم خدا درک ِک ِر دیر َش ِک ِر».

«ِزمین سنگی، فردَی ُک تا ِکلاِم خدا َاَف هِم فوری خوشحال َاِب هاِد شادی ِقبیل َاِک ِر، ولی وقِت سختی یا وقتی ُک مردم ب ُن آزار َاِرَس ِننَد، از خدا وا َاِگرِد. ب َق ولی بی ُن از اعتماد ب خدا دست آرَاگیِر».

«ِزمینی ُک هاِد خارون ُپر آُبَد َ، ف ردَی ُک ِپ یغام خدا َاَف هِم و ولی ِنگرانیَگِل زندگی و دلبستگیش به پیل و کسِب چیَگِل زیادَ، بِد زماِن َکمی ُن از عشقورزی به خدا بازَاداِرنَد َ. ای َت واِن ِن ُک خداش ُخ شنود ِک ِر بر اساس چی یی ُک از َکلام خدا یاِدش گیَیَت ِنکیمی َدُ. ن ِم ثِل خوشه َگندمی َاموِن ُک َث َم ری ُن داره».

«اما زمین خیب، آِدمَی ُک ِپ یغام خدا َاَف ِم، باور َش ِک ِر و به َث َم ر َاّت اِر».