30. ِ عیسی مسیح ِد پنج هزار َنَفر قوت َا-۳۰

عیسی رسولوِنش ِبشاَرت و آموِزش را به روستاَگِل زیادی َش کیناَ. بِدش ُک واِگرداِدنَد ُ، ن مین عیساش این کارونی ُک َبشَکرِد ُب اطلاع ُش ِای داَ. بِدش عیسی ُن میِنش به یاقاِی خلَو تی ُک نزدیِک َدریاَچ ُب َبشَب تا هال اووِرنَد. پاکجَیشون رو ایی قایق َچ شِتنَد و ُبشِتنَد ریِب ُن آِل رودخوَن.

چون ُک مردم عیسی و شاِگردوِنش ُک ُس واِر قایق َچ شِت ُبِدنَد ُک نیِن وا ِبِش نَد َبُش ندیُ، کناِر دریا ِد ُشروُش ن َک َو شَت ن تا َق بِل ُن مین ب ُن ِط َرِف دریا ِبِرِس نَد َ. بِدش جی َو قتی ُک عیسی و شاِگردوِنش به نیِن ِبَرساِدنَد َ، دسته ُگردی مردم نیِن ِد ِچ یم به راه ُبِدنَد و ب ُن مین استقباِلشون َک.

تعداد ُن مین ب غیر َج ن و َو ِچ َگل نزدیک به ِپ نج هزار نفر آِدم ُب. دل عیسی ب حاِل ُن مین ُبُس ت خیلی، مثله َگَل ُبِدنَد ُک چوپون َن ُش نَد َ. پس ُشروش َک ب آموزش دادن ُن مین و آِدمونی ُک ِم ریض ُبِدنَد ِ، ش فاشون شادا.

نزدیِک ِش ی، شاِگردوِنش َبِم ِدنَد َپلیش و َبُش نوات«: ای استاد، مردم ِبکین تا خوشون را ِغ ذا آماَد ِک ِرنَد، چون ُک دیم ِن یاقا دور افتاَد چی َخ رَدن را َن َه و پیدا َن ِب ».

ولی عیسی به شاِگردوِنش ُبواتُ«: ش َم خودون به ُن مین قوت هادَی ُ ». ن مین ُج واِبشون شادا: «ِچ َط وری َه َم َن نِد َق ر آَدم سیر ِک ُرَم؟ ! َه َم َفَق ط پنج نون و دو دوِن ماهی کوچولو داِرَم و َبس».

عیسی به شاِگردوِنش ُبوات ُک ب مردم ُبواِج نَد ُک دیم سبزیَگل گروهوِن پنجاه نَف ری هاچیِننَد.

َبِدش عیسی پنج نون و دو ماهیش َدسِتش گَیت و به آسمون ِاِّس واش َک و خداش ب خاِط ِر ِن ِغ ذا ُش کِرش َک و ُن ش َبرکت شادا.

َبِد ُن عیسی ُن نونون و ماهیون را ِتَک ِتَکش َک و ب شاِگردوِنش شادا تا بیِن مردم َپخش ِک ِرنَد. شاِگردوِنش ب مردم ِغ ذا ُش َادا و پاکَج َبُش نَخ و سیر آُبِدنَد، ولی ِه ِچ از ُن خوراکی َگل َکم ُن ُب.

َبِدش شاِگردون ِاضافی و َپسَم نِد َگِل غذا را َج ِم شون َک و نِز ینی ُبُب ُک دوازده سبد از ِبقَی ُن پنج نون و دو ماهی، دوازده سبد ُپر ِگردا.