14. سرگردونی در صحرا-۱۴

بِد ِن ُک خدا قوِم ش از قانونوِن شریعت آگاهشون َک ُ، ن مین به ِط َرِف کوه سینا هدایِتشون َک. ُن مین ایگا هاِد خاِط ِر عهدی ُک هاِد خدا َدِرشون َبسته ُب، از قانونون شریعت پیروی ُش َاَک. خواست خدا ِن ُب ُک ُن مین به سرزمین موعود َینی کنعان ِبِرِس نَد. خدا ِج لِی ُن مین دیم ستون َاوور ِد َاشو مردم جی ُن ش دنبال ُش َاَک.

خدا به ابراهیم، اسحاق و یعقوب َق ول شاداده ُب ُک سرزمین موعود به َو ِچ َگِل ُن مین هاد. ولی ُن موَق ع قبیله َگِل زیادی نیِن د زندگی ُش َاَک ُک ُن مین کنعانیان صدا ُش َاَک. کنعانیون خدا را پیروی َن ُش َاَک و َن ُش نَپَرستاُ. ن مین خدایون دروغی َش َپَرستا و کاروِن خیلی زشتی ُش اَک.

خدا قوم اسراییِلش ُبوات َ«: بِد ِن ُک ب سرزمیِن موعود ِبَرسادیَه، ایگا خود از َشِر کنعانیونی ُک نیِن زندگی اِک ِرنَد راحت ِکرَی. هاِد ُن مین صلُح و ازدواج ِنِکرَی ُ. ش َم ایگاه پاِک بتوِن ُن مین نابود ِکرَی ِ. نتیجه نافرمونی از ن َدستورون، پرستش ُبتون ُن مین یاقا َم کیم ُب ».

وقتی اسراییلیون به مرز سرزمین کنعان ِبَرساِدنَد، موسی هر ِقبیَل ِد ای ِنَف رَ، ینی دوازده ِم رَد انتخاِبش َک ُ. ن ب ُن مین راهکارونی خاِط ِر جاسوسِی سرزمین کنعان شاداَ. بِدش از ُن مین َش گا ُک بررسی ِک ِرنَد ُک کنعانیون قوی ِانَد یا َضعیف.

ُن دوازده ِنفر چهل روو در کل کنعان َس َف ِرشون َک و َبِد ُن واِگرداِدنَد ُ. ن مین ب َق وم َبُش نواتِ«: زمین حاصلحیَز و ُکلی جی محصول داِر ». ولی ده نفر از جاسوسون َبُش نوات ُک «: شهرون استواِرنَد و آِدموِنش ُیُغ ِرنَد ». اِگ ب ُن مین حمَل ِک ُرَم، حتما َدرَاواُزَم و ِب دسِت ُن مین کیمی َارِد َم».

ُن َو قتی دو جاسوس بی ُک اسمشون یوشع و کالیب ُب َ، بُش نوات«: درسَت ُک َم رُد موِن کنعان از َه َم َق وی َت ر و بلند َت ِرنَد، ولی حتما َه َم ُن مین ِش َکسِتشون َاُد َم! چرا ُک خدا َه َم را َاَج نِگ ».

ولی َق وم به َح رفوِن یوشع و کالیب گوششون ُن دا و هاِد َخ شم به موسی و هاروُن شون ُبوات«: چرا َه َم ت باهارد ِنَز یاقاِی َو حَش تناکی؟ َه َم ایگا مصر د َبِم ِنِد َم. اِگ ٍبشَم نیِن، در جنگ َه َم َبُکِش نَد و َج ن و َو َچ َه َم َبرِدگی اگیِرنَد ُ ». ن مین َش گا ای َرهبری بی انتخاب ِک ِرنَد تا ُن مین به مصر واِگرَدِن.

خدا از َح رف ُن مین خیلی خشمگین و ناراحت ِگردا و ُبُش به خیمه ملاقات و َبشواُ«: ش َم ِنسَبت ب َم سرِکش ُبُبدَی، پس پاِک ُش َم صحرا ِد سرگردون َابَی. پاِک افراد بیست سال ب بالا صحرا د َبمیِرنَد، ب جز یوشع و کالیب و ِه چ َو قت به سرزمین موعود وارد َنِبنَد ».

وقتی ک مردم ِن حرِف خدا َبُش ن ِش ُن فت، از حرف ُخ ُش ن ِپ شمون گِر داِدنَد و تصمیِم شون گَیت ُک به کنعانیون َح مَل ِک ِرنَد. موسی ِب ِنمین هشدار شادا ُک ِنشَی چرا ُک خدا هاِد ُش َم َن َه ولی ُن مین ب حرِف موسی گوششون ُن دا.

خدا ُن َج نَگ ِد هاِد ُن مین ُن ُب. پس ُن َج نَگ د ِش َکسِتشون ِبَخ و خیلیشون ِبَم رِدنَد َ. بِدش قوم اسراییل از کنعان واگِررداِدنَد و برای چهل سال صحرا د سرگردون ُبُبِدنَد.

ُن چهل سالی ک اسراییلیون صحرا د ِو یلون ُبِدنَد، خدا پاِک نیازوِن ُن میِنش َبرآَو رَد َاک. او از آسمون ب ُن مین نانی َش دا ُک اسمش «َم ّن ا» ُب ُ. ن همچنین بیُش ن را بلدرچین َاکینا تا گوشت جی، خوردن داِر ِبنَد. پاِک ُن مَد َت خدا َن َشرزا ُک َکفُش لباِس ُن مین َف رسوَد ِگرِد.

خدا به َط وِر معجزه آسایی از میوِن َس نگ ُن مین را آوو آشامیدنی َش ّت تارد. ولی هاِد ِن َ، ق وم اسرائیل از خدا و موسی ِگَلشون َد و ُغ ِرشون کار َاُبغا. هاِد ِن خدا همچنان به قولی ُک ب ابراهیم، اسحاق و یعقوب شاداِد ُب، وفادار ُبَم نِد ُب.

َیَق ر ُک َم رُد م ُاوو َخ رَدن را َن ُش ن َد، موسی به خداش ُبوات«: به صخَر ُبوا ُک ُاوو از ُن جاری ِبِب ». ولی موسی یاقا ِن ُک به صخَر فرمان هاِد، هاِد عصاش دو َق رَت به َصخَرش ُبُبقات و هاِد ِن کاِرش به خدا بی احرامیش َک. آب پاکَج را ازِد ِل َصخَر بیرون َبَم، ولی خدا نسبت به موسی خشِم ش گَی و َبشوا«: تو به سرزمین موعود وارد َن ِب ».

َبِد چهل سال ُک قوِم اسراییل بیابون ِد سرگردون ُبِدنَد، پاِک ُن مین ُک ِض ِد خدا شورششون َک، ٍبَم رِدنَد. خدا َیَق ر بی قوم اسراییل را َپلی مرز سرزمین موعود هداَیِتش َک. چون ُک موسی سالخورَد و پیر ُبُبِد ُب، خدا یوشِع ش برای رهبری َق وم انّت خاِبش َک. خدا ب موسی َق ول شادا ُک َی روویی، پیامبری ِم ثِل خوش مردم را کیمی کینا.

خدا به موسی ش امِرش َک ُک به بالای کوه ُبَلندی ِبِش تا ِن ُک نیِن ِد ُبتوِن سرزمین موعود را ِبیِن. موسی سرزمین موعوِدش َبشدی، ولی خدا اجازه ورود به ُن ش ُن داَ. بِدش موسی ِبَم رد و َق وِم بنی اسراییل سی روو ُن را عذاداریشون ِبَک. یوِش ع َرهَبِر ِنمین ِگرداُ. ن رهبِر خیبی ُب، چون ُک به خدا اطمیناِنش َد و از ُن اطاَع ت َشَک.