25. ୨୫. ଶୟତାନ୍ ଠେନ୍ ଯୀଶୁଈ ବିଡାୱ ହଚ ଏନାଏ

ଯୀଶୁ ଦାଃଖନ୍ ରାକାୱ୍ ତାରା, ସନତ୍ ଆତ୍ମା ଯୀଶୁକେ ବୁରୁ ସେନ୍‌ଏ ଇଦି କେଦେୟା । ଅଣ୍ଡେ ଯୀଶୁ ପୁନ୍ ଗେଲ୍ ଞିଦା ଆର୍ ପୁନ୍ ଗେଲ୍ ସିଞ୍ ତାହେଁ ଏନାଏ । ନଆଁ ଭିତିର୍‌ରେ ସୟେତାନ୍ ହେଜ୍ଃ କାତେ ବିଡାୱ କେଦେୟାଏ ଯୀଶୁକେ ।

ପୁୟୁଲୁରେ,ଶଇତାନ୍ ଯୀଶୁଈ ମେତାଃ ଦେୟାଏ, ଯୁଦି ଆମ୍ ଈଶ୍ୱର୍ ହପନ୍ କାନାମ୍, ତବେଖାନ୍ ନଆଁ ଧିରିକ ପିଠା ହଚଏମେ, ଖାନ୍ ଆମେମ୍ ଜମ୍ ଦାଳେୟାଃ ।

ମେନ୍‌ଖାନ୍ ଯୀଶୁ ସୟେତାନ୍ ମେନ୍ ରୁୱାଳାଦେୟାଏ,ଈଶ୍ୱର୍ ବାବାହା କାଥା ନଙ୍କାହଁ ଅଲ୍ ଆକାନା,ହଳ୍ ଏଖେନ୍ ପିଠାତେ ବାକ ବାଞ୍ଚାୱାଃ,ମେନ୍‌ଖାନ୍ ଝତୱାଃ ଲାଗ୍‌ତିଆ ଅକା ଈଶ୍ୱର୍ ବାବାଏ ମେନ୍‌ନା ।

ଇନା ତାୟମ୍ ସୟେତାନ୍ ଯୀଶୁଈ ମୁନ୍ଦିଲ୍ ଚେତାନ୍‌ତେ ଇଦି କେଦେୟାଏ । ଶଇତାନ୍ ଯୀଶୁଈ ମେତାଃ ଦେଆଏ, “ଯୁଦି ଆମ୍ ଈଶ୍ୱର୍ ହପନ୍ କାନାମ୍ ନଣ୍ଡେଖନ୍ ଲାତାର୍ ଦନ୍‌ମେ,ନଙ୍କାହଁ ଅଲ୍ ଆକାନା, ଆଜ୍ଃ ଅଜ୍ଃରିନ୍ ଦୁତ୍‌କ ମେତାଃ କଆଏ ତେଲାଏପେ ଯେମନ୍ ଆଜାଃ ଜାଙ୍ଗା ଧିରିରେ ଆଲ ବାଜାୱଃ ମା ମେନ୍ତେ ।”

ମେନ୍‌ଖାନ୍ ଯୀଶୁ ସୟେତାନ୍ ଆଁ କାଥା ବାଏ ଆଞ୍ଜମ୍ ଲେଃଆ । ଉଲ୍‌ଟା ସୟେତାନ୍ ମେତାଃ ଦେୟାଏ, “ଈଶ୍ୱର୍ ଝତ ହଳ୍‌ଏ ଲାଇକାଦ୍ଃ କୱା,ଆପେ ଆପେରିନ୍ ପ୍ରଭୁ ଈଶ୍ୱର୍ ଆଲପେ ବିଡାୱେୟା ।”

ଇନା ତାୟମ୍ ଶୟେତାନ୍ ଯୀଶୁଈ ଧାର୍ତିରେନା ଝତ ଦିଶମ୍ ଉଦୁଃ ଆଦେୟାଏ । ଶୟେତାନ୍ ସଦରାଃ ଦେୟାଏ ଦ ଆକ ତିନାଃ ଦାଳେୟାନ୍ ଆର୍ କିଶାଣ୍ କୋ ତାହେଁକାନା ମେନ୍ତେ। ସୟେତାନ୍ ଯୀଶୁଈ ମେତାଃ ଦେୟାଏ, ଯୁଦି ଆମ୍ ଇଞ୍‌କେ ଜହାର୍ ଆର୍ ସାର୍‌ହାୱଇଞ୍ଜ୍ ଖାନ୍ ଜାହାଁ ତିନାଃମ୍ ଞେଲ୍‌କେଃଆ ଝତଞ୍ ଏମାଃମା ।

ଯୀଶୁ ସୟେତାନ୍ ମେନ୍ ରୁଆଳ୍‌ଆଃ ଦେୟାଏ,“ଇଞ୍ ସୁର୍‌ଖନ୍ ସାହାଃମେ ସୟେତାନ୍, ଇଶ୍ୱରାଃ କାଥାରେ ନଙ୍କାହଁ ଅଲ୍ ଆକାନା, ଆଜ୍ଃ ଆଜ୍ଃରେନ୍ ହଳ୍‌କୟେ ମେତାଦ୍ଃ କଆଏ,ଆପେ ଆପେରିନ୍ ପ୍ରଭୁ ଇଶ୍ୱର୍‌ଗେ ସେୱାୟେପେ । ଆର୍ ଉନିଗେ ଈଶ୍ୱର୍ ଲେକା ମାନାୱ ବାତାୱୟେପେ ।”

ଯୀଶୁ ସୟେତାନାଃ କାଥା ବାଏ ଆଞ୍ଜମ୍ ଲେଦ୍ଃ ଖାତିର୍ ସୟେତାନ୍ ଦ ଯୀଶୁଠେନ୍ ଖନ୍ ଞିର୍ ଏନାଏ । ଇନା ତାୟମ୍ ସେର୍ମା ଦୁତ୍‌କ ହେଜ୍ଃକାତେ ଯୀଶୁଈ ସେୱା କେଦେୟା ।