42. ଯୀଶୁଙ୍କ ସ୍ଵର୍ଗକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଗମନ

ଯୀଶୁ ଯୋଉ ଦିନ୍ ମରାହେନ୍ କାର୍ ମଧ୍ୟନୁ ଉଠୁଲେନ୍, ଦୁନୁକ୍ ଚେଲାର୍ ପାସେ ଏକ ଉଠାତେ ଯାତେ ଥାଲିନ୍ । ଉଦ୍ରା ଚଲାତେ ଥାବା ସମୟେ ଯୀଶୁର୍ ପ୍ରତି ଯାହା ଘଟତେ ଥାଲେକ୍ ସେ ବିଷୟେ ଉର୍ କଥାବାର୍ତ୍ତା ହେତେ ଥାଲିନ୍ । ଉରା ଆଶା କରତେ ଥାଲିନ୍ ଯେ ଓଉ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଥାଲେ ହଲେ ଉହାକେ ମାରିଦିଆ ଯାଥାଥାଲେକ୍ । ଏତା ସୌଉ ମାୟା କଇଲେକ୍ ଯେ ଓଉ ଆର୍ ଏକଥର୍ ଜିବିତ୍ ଅଚ୍ଛନ୍ତି । ଉରକେ ଜାଣି ପାରଲିନ୍ ନାଇ କାକେ ବିଶ୍ବସ୍ କରଭିନ୍ ।

ଯୀଶୁ ସୌଉ ହେନକାର୍ ପାସକେ ପଦୁ ଚୁଲେକ ଆର୍ ଉରାକାର୍ ସଙ୍ଗେ ଚଲାତେ ନାଗାଲେକ୍, ହଲେ ଉରା ଉରାକେ ଚିହ୍ନି ପାରିଲିନ୍ ନାଇଁ । ଉରା ଯୌଉ ବିଷୟେ କଥାବାର୍ତ୍ତା କଥେ ଥାଲିନ୍ ବଲିଓଉ ଉରାକେ ସୁଧିଆଲେକ୍, ଆର୍ କିଛୁକ ଦିନ୍ ପରେ ଯୀଶୁର୍ ସଙ୍ଗେ ଯାହା ସବୁ ଘେଟ୍ ଥାଲେନ୍ ସୌଉ ମୁଖ୍ୟ ଘଟଣା ତାହା ଉରାକାର୍ ଉହାର୍ କଇଲେକ୍ । ଉରା ଏକ ନକ୍ ବୁଲାକାର୍ କରତିଛିନ୍ ଯେ କି ଯିରୁଶାଲମରେ ଘଟ ଥାବା ଅ ମାନ୍ତି ।

ତାପରେ ଯୀଶୁ ଉରକେ ଆକକନ୍ କରବାକେ ନାଗଲେକ୍ ଯେ ଈଶ୍ବର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ବିଷୟେ କି, କହିଲେକ୍ । ଓଉ ଉରାକାର୍ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀ ମଣେ ପେକାଇଁକହିଲେକ୍ ଯେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଦୁଃଖ ଭୋଗ୍ କରବେକ୍ ଆର୍ ମାରିବା ଆର୍ ତିନ୍ ଦିବସେ ଆର୍ ଏକ ବାର ଉଠେକ୍ । ସୌଉ ଦୁନକ୍ ଯୌ ସହାରରେ ଯୋଜନା କରତା ଥାଲିନ୍, ଉରା ଯୌତବା ସୋଉଠିକ୍ ପହୁଚିଲିନ୍, ସାଉତବା ସାଞ୍ଜ ହୋଇ ଦେଥାଲିନ୍ ।

ସୌ ଦୁ ନକ୍ ଉରାକା ସହ ରହିବାର୍ ତରେ ଯୀଶୁ ଖବର୍ ଦିଲେନ୍, ହୋଲେ ସଉ ଭରା ଉରାକେ ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ଗେଲିନ୍ । ଉରା ଯୌତବା ସାଞ୍ଚେରେ ଖାବାର୍ ତରେ ଗେଲିନ୍, ହଲେ ଯୀଶୁ ଏକ ରୁଟି ଉଠାଇ କଇକେ ଈଶ୍ବରକେ ଧନ୍ୟବାଦ୍ ଦିଲେକ୍ ଆର୍ ଉହାକେ ଭାଙ୍ଗିଲେକ୍ । ସାଙ୍ଗେ ସାଙ୍ଗେ ଓଉ ଯୀଶୁ କହି ଉରକେ ଚିନି ପାଲେକ୍ । ହଲେ ସୋଉ ସମୟେ ଉ ଉରାକାର୍ ଦୃଷ୍ଟିନୁ ନୁକାଇଂ ଗେଲା ।

ସୌ ଦୁ ନକ୍ ଉରା ଉରା କହାକହି ହଲେନ୍ “ସୌ ଯୀଶୁ ଥାଲିନ୍ ସୌ ପାଇଁ ଓଉ ଆମାରାକେ ଈଶ୍ବର ବାକ୍ୟ ବୁଝାବାର୍ ସମୟେ ଆମକାର୍ ଦେହେଇଂକେ ଆଲ ଦି ଥାଲେକ୍ । ସାଙ୍ଗେ ସାଙ୍ଗେ ଆମାରା ଯିରୁଶାଲମନେ ଘୁରି ଆସଲେକ୍ । ଉର୍ ଯୌତବା ପହଞ୍ଚିଲନ୍, ଉରାକାର୍ ଚେଲ୍ ହେନକେ କହିଲେନ୍ ଯୀଶୁ ବାଞ୍ଚି ଆଛେ , ଆମ୍ରା ଉର୍ହାକେ ଦେକିଛି ।

ଚେଲାହେନ୍ ଯୌତବା କଥାବାର୍ତା ହଚେ ଥାଲିନ୍, ଯୀଶୁ ଉରା କରତେ ଥାବା ଘରେ ଉରାକାର୍ ପାସେ ଆସେଲେକ୍ ହଲେ ଆର୍ କହିଲେକ୍, ତୁରାକାର୍ ସବୁ ଶାନ୍ତି ହେଉ । ଚେଲାହେନ୍ ଭାବିଲେ ଯେ ଓଉ ଏକ ନକ ଭୁତ୍, ହଲେ ଯୀଶୁ କହିଲେକ୍ ଯେ, ତୁରା କିରତେ ଡରାତିଚ୍ଛ ଆର୍ ସନ୍ଦେହ କରତିଚ୍ଛ ? ଆମାର୍ ହାତ ଆର୍ ଟେଙ୍ଗ୍ କେ ଦେଖ । ଆମାର୍ ଯେରକମ୍ ଦେହ ଆଛେ ଭୁତ୍ ହେନକାର୍ ସୌଉ ରକମ୍ ଦେହ ଥାଇ ନାହିଁ । ହଲେ ପ୍ରମାଣ କରବାର୍ ପାଇଁ ଓଉ ଖାବାର୍ ତରେ କିଛି ମାଗଲେକ୍ । ଉରା ଉହାକେ ରାନ୍ଧା ଯାଥାବା ମାଚ୍ଛ, ଖାଣ୍ଡାଆର୍ ଓଉ ଏ ଗା ଖାକ୍ ।

ଯୀଶୁ କଇଲେକ୍ “ଆମି ତୁରାକେ କଇ ଥାଲାଇ ଯେ ଆମାର୍ ବିଷୟେ ଈଶ୍ବରରେ ବାକ୍ୟୟୋ ନେଖର୍ ସବୁ ବିଷୟ ନିହାତି ହାସଲ୍ କରବାକେ ପଡେକ୍ । ତାପରେ ଓଉ ଉରାକାର୍ ମନକେ ଖୁଲିଦେଲେକ୍ ଯେରକମ୍ ଉରା ଇଶ୍ବରେ ବାକ୍ୟ ବୁଝି ପାରଭିନ୍ । ଉରା କହିଲେକ୍ “ଆଗୁନୁ ନେଖାଅଛେ ଯେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଦୁଃଖ ଭଗକରି ମରଣ ଭଗ୍ କରେକ୍ ଆର୍ ତିନ୍ ଦିନେ ପୁନରୁତ୍ଥାନ ହୋବେକ୍ ।

ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଆର୍ ହଁ ଲେଖାଅଛେ ଯେ ଅବୁ ଉରାକାର୍ ପାପନୁ କ୍ଷେମା କରବା ତରେ ଆର୍ ଏକ ବାର କହିଭିନ୍ ଯାହା ଚେଲାହେନ୍ । ଯିରୁଶାଲମ ନୁ ଆରମ୍ଭ କରି ପାସେ ଜାଭିନ୍ । ଓଉ ସବୁ ବିଷୟେର୍ ସଖୀ ।

ଆହଁ ଚାଲିସ ଦିନ୍ ଧରି, ଯୀଶୁ ବହୁତ୍ ଥର୍ କଥା ଉହା ଚେଲାହେନ୍ ଦେଖା ଥାଲେକ୍ । ଏକ ଥର୍ ଓଉ ଏକା ଥରେ ୫୦୦୦ ନୁ ଅଧିକ ନକ୍ କେ ଦେଖାଲେକ୍ । ଓଉ ଯେ ବାଞ୍ଚି ଆଛେ , ଏ ବିଷୟେ ଓଉ ବହୁତ୍ ଥର୍ ଉହାର୍ ଚେଲାହେନ୍ କାର୍ ପାସେ ପ୍ରମାଣ କଲେକ୍, ଆର୍ ଓଉ ଇଶ୍ବରେ ରାଜା ବିଷୟେ ଶିକ୍ଷା ଦିଲେନ୍ ।

ଯୀଶୁ ଉହାର୍ ଚେଲାହେନ୍ କେ ସର୍ଗ ଆର୍ ପୃଥିବୀ ସବୁ ଅଧିକାର ଆମାକେ ପ୍ରଦତ ହୋଛେ । ଅତଏବ ଯାଉ ସବୁ ନକଦଳ ପାସକେ ଯାଇଁ ବାପେ, ବେଟା ଆର୍ ପବିତ୍ରା ଆତ୍ମା ନାମେ ଉରାକେ ଦୁବନ୍ ଦିଇଂ ଆର୍ ଆମି ତୁରାକେ ଯୋଉ ଯୋଉ ଆଦେଶ୍ ଦିଇଛି ସୋଉ ସବୁ ପାଲାନ୍ କରବାକେ ଶିକ୍ଷା ଦିଇଂ । ଚେଲା ରଖେ ସ୍ମରଣ ରଖ, ଆମି ସବୁବେଲ ତୁରାକାର୍ ପାସେ ପାସେ ଅଛି ।

ଯୀଶୁର୍ ମରା ଚାଲିସ୍ ଦିନ୍ ପରେ ଓଉ ଉହାର୍ ଚେଲାହେନ୍ କେ କହିଲେକ୍ “ସାଫ୍ ଆତ୍ମା ତୁରାକାର୍ ଉପରେ ଆବ୍ରଣ କରବା ସମୟେ ଆମାର୍ ବାଇଂ ତୁରାକେ ଯତୁକ୍ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶକ୍ତି ନାଇଁ ଦେଇ ସେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯିରୁଶାଲମରେ ରହିଁ ଥାହା । ତାପରେ ଯୀଶୁ ସର୍ଗକେ ଗେଲା ଆର୍ ଏକ ମେଘେ ଉହାର୍ ଦୃଷ୍ଟିନୁ ଯୀଶୁକେ ନୁକାଇ ଗେଲା । ଯୀଶୁ ସବୁ ବିଷୟେ ଉପରେ କୋଇଥାବା ତରେ ଈଶ୍ବରର୍ ଦକ୍ଷିଣ ପାସେ ବସି ଥାଲେକ୍ ।