9. દેવની મૂસાલા બોલવાં.

યૂસફનાં મરન માગુન તેનાં આખાંજ સગાંવાળા મિસરમાં રહનાંત. તેં અન તેહનાં વંશજ સીં ખુબ વરસાં સુદી તઠ રહનાંત અન તેંહાલા પકાં પોસાં હુયનાંત. તેં ઈસ્રાયેલી સાંગાયનાંત.

ખુબ વરસાં માગુન, ઈસ્રાયેલસીં વસ્તી પક્કી વદની.મિસરીસાંહલા આતાં યૂસફની અન તેની તેંહાલા કિસાંક કરીની મજત કરેલ હતી તીં તેહાંલા આઠવ રહેલ ની હતાં. તેં ઈસ્રાયેલખલ બિહુલા લાગનાંત કાહા કાય તેં સંખેમાં ખુબ હતાંત. તે સાટી મિસરમાં તે સમયમાં જો ફારૂન રાજ કર હતા તેની ઈસ્રાયેલીસાંહલા મિસરના ગુલામ બનવાંત.

મિસરીસીં ઈસ્રાયેલીસાંહવર ઈમારત અન આખાં સાહાર બાંદુલા સાટી દબાન કરાં. પક્કી મેહનત ને લીદે તેહની જીંદગી બેહાલ હુયી ગયેલ હતી, પન દેવની તેહાલા આસિરવાદ્ દિદા અન તેહાંલા વદારી પોસાં હુયનાંત.

ફારૂન હેરનાં કાય ઈસ્રાયેલીસાંહના ખુબ પોસાં આહાત, તે સાટી તેની તેહને લોકાં સાંહલા હુકુમ દિદા કાય તેં ઈસ્રાયેલીસાં આખેજ પોસાં જાતને બાળકલા નાઈલ નયમાં ટાકી દિહુન મારી ટાકત.

યેક ઈસ્રાએલી બાયકોની પોસા જાતને બાળકલા જલમ દિદા. તેની અન તેને ગોહોની તે બાળકલા બની સક તાંવ સુદી દપાડી રાખા.

જદવ પોસાને આસ - બાહાસ તેલા વદારી વાર દપાડી નિહિ સકનાંત, તદવ તેહીં તેલા એક ડાલકીમાં થેવા બરુ મદિં નાઇલ નયને મેરાલા પાની વરજ રહ ઇસાં થવિ દિદા. જેથી તે તેલ મરનથી બચવી સકત. તેની મોઠી બિનીસ તે વર નજર થેવી હતી કાય, તેનાં કાય હુયીલ?.

ફારૂનને પોસેસીં ડાલકીલા હેરનેત અન તેને આંત હેરનેંત. જદવ તેહીં બાળકલા હેરાં કાય લગેજ તેલા તેને પદરનાં પોસા તરીકે લી લીદાં. તેની ઈસ્રાએલી બાયકોલા ભાડોકી રાખી કાય તી બાળક ની સંબાળ રાખ. તી યી જાન ની હતી કાય તી તે બાળક ની જ આસ હતી. જદવ બાળક પુરતે પરમાનમાં મોઠાં હુયનાં જઠ તેલા આતાં આસને દુદની જરૂરની હતી, તેની તેલા ફારૂનને પોસીને પાસીં પાસા દવાડી દિદાં. જેની તેનાં નાંવ મૂસા પાડાં.

એક દિસ જદવ મૂસા મોઠા હુયીગે તાહાં તેની હેરાં કાય એક મિસરી એક ઈસ્રાએલીલા ઝોડ હતા. મૂસાની તેનાં જોડીદાર ઈસ્રાએલીલા બચવુલા કોચીશ કરી.

જદવ મૂસાની ઈચારાં કાય તેલા કોની ની હેર. તાહાં તેની તે મિસરીલા મારી ટાંકા અન તેનાં મુરદા દાટી દિદાં. પન મૂસાની જીં કરેલ હતાં તીં કોની હેરીગેં.

મૂસાની જીં કરેલ હતાં તેની ખબર ફારૂનલા પડની તાહાં તેની મૂસાલા મારી ટાકુલા કોચીશ કરનાં. મૂસા મિસરમાંહુન રાનાંત પોળીગે કાય જઠ તો ફારૂનને સયનિકથી સલામત રહી સક.

મૂસા મિસરમાંહુન ખુબ દુર ઈસે રાનાંમાં બાળદી બનીહુન રહના. તો તે જાગામાં એક બાયકોલા રાખનાં. અન તેલા દોન પોસા હુયનાત.

એક દિસ જદવ મૂસા મેંડા ચાર હતા, તાહાં તેની હેરાં કાય એક ઝાડ પેટ હતાં. પન તીં ઝાડ પેટીની રાખાડી નિહિ હુય હતાં. મૂસા વદારી બેસ કરી તેલા હેરી સકાયજ તે સાટી તો તેને સુંબુર ગે. જિસા તો પેટતે ઝાડાને સુંબુર પોહોચનાં, તાહાં દેવને જાબની સાંગા, "મૂસા, મૂસા તુને પાંયેની ચંપલ કાડ. જે જાગામાં તું ઉબા આહાસ તી પવિતર આહા."

દેવની સાંગા, "મંય માંને લોકાંસે દુ:ખલા હેરી. માં તુલા ફારૂન પાસીં દવાડીન. જેથી તું ઈસ્રાએલીસાહલાં મિસરને ગુલામી માંહુન બાહેર લયી સકશ. માં તેહાલા કનાન દેશ દીન. યે વિશે મંય ઈબ્રાહિમલા, ઈસાકલાને યાકુબલા વચન દિયેલ હતાં."

મૂસાની સોદાં, " હેર લોકાં યી જાનુલા માગતીલ કાય માલા કોની દવાડેલ આહા, ત માંને કાય સાંગુલા? દેવની સાંગા, "માં આહાંવ ની માલા દવાડેલ આહા."તેહાંલા યીં પન સાંગજો કાય, "માં દેવ આહાંવ. તુમના વડલાં ઈબ્રાહિમ, ઈસાક,અન યાકુબના દેવ. યી માનાં કાયમનાં નાંવ આહાં."

મૂસા ફારૂન પાસીં જાવલા બિહ હતા. કાહા કાય તો ઈચાર હતા કાય તો બેશ કરી બોલી ની સક હતા, તે સાટી દેવની મૂસાના ભાવુસ હારૂનલા તેની મદદ સાટી દવાડાં. દેવની મૂસાલા અન હારૂનલા ચેતવાં કાય ફારૂન હઠવાળા હુયીલ.