35. દયાળુ બાહાસની ગોઠ

એક દિસ, ઈસુ તે ખુબ લોકા સાહલા સીકસન દી રહનેલ જે તેના આયકુલા સાટી ગોળા હુયી હતાત. યે લોકા કર લેનાર અન હારી દુસરા લોકા બી હતાત જેહી મુસાને નેમ સાસતરલા પાળુલા કોસીસ નીહી કરેલ હતા.

થોડાક ધારમીક આગેવાનસી હેરા કા ઈસુ તે લોકાસે હારી એક દોસ્તારને જીસા ગોઠ કરી રહનેલ. તે સાટી તેહી એક દુસરેહારી યી સાંગુલા સાટી ચાલુ કરી દીનાત કા તો ખોટા કરી રહનાહા. ઈસુની તેહાલા ગોઠી કરતા આયકના, તે સાટી તેની તેહાલા યી ગોઠ સાંગી.

“એક માનુસ હતા તેના દોન પોસા હતાત. બારીક પોસાની તેને બાહાસલા સાંગા, ‘હે બાહાસ, માલા આતા જ માના ભાગ લાગ!’ તાહા બાહાસની તેને દોની પોસાસે મદી તેની મિલકતલા વાટી દીના.”

“લેગજ બારીક પોસા તેના અખા જ ગોળા કરીની દૂર દેશલા નીંગી ગે અન પાપી જીવન જગુમા તેના અખા ધન બરબાદ કરી દીના.”

"તેને માગુન, જઠ બારીક પોસા હતા તે દેશમા ભયંકર દુકાળ પડના, અન તેને પાસી ખાવલા ઈકત લેવલા સાટી પયસા નીહી હતાત. તે સાટી તેલા જી કામ મીળના તી ડુકરા સાહલા ચારુલા હતા. તો હોડા દુઃખી અન ભૂકા હતા કા તો ડુકરા ખા હતાત તી ખાવલા માગ હતા.”

“સેલે, તે બારીક પોસાની પદરલા સાંગા, ‘મા કાય કરી રહનાહાવ? માને બાહાસને અખે ચાકર સાહપાસી ખાવલા સાટી ખુબ આહા, તરીપન મા અઠ ભુક મરી રહનાહાવ. મા માને બાહાસ પાસી પરત જાયીન અન માને બાહાસના નોકર બનુલા સાટી તેલા વિનંતી કરીન.’”

“તાહા: તે બારીક પોસાની માગાજ તેને બાહાસને ઘર સવ જાવલા શરૂવાત કરના. જો કે તો આજુ દૂર જ હતા, તેને બાહાસની તેલા હેરા અન તેવર દયા આની. તો ધાંવદી જાયીની તેને પોસાને આગડ ગે અન તેલા ભેટી પડીની મુકા દીના.”

“તે પોસાની સાંગા, ‘હે બાહાસ, મા દેવને અન તુને ઈરુદ પાપ કરનાહાવ. મા તુના પોસા સાંગાયજુલા બી લાયક નીહી આહાવ.’”

“પન બાહસની તેને એક નોકરલા સાંગા, ‘લેગજ જાયીની અખેસે કરતા બેસ કપડા લી યે અન માને પોસાલા પોવાડા! તેને આંગઠીમા વીંટી અન તેને પાયમા બુટ પોવાડા. માગુન અખેસે કરતા બેસ વાસરુ મારા જેથી આપલે ખાવ અન સન પાળુ, કાહાકા માના પોસા મરી ગયેલ હતા, પન આતા તો જીતા આહા! તો ભૂલી ગયેલ હતા, પન આતા આમી તેલા મેળવી લીયેલ આહા!’”

“તે સાટી લોકાસી સન પાળુલા ચાલુ કરા. થોડાક સમય નીંગી ગે તેને માગુન, મોઠા પોસા ખેતમા કામ કરીની ઘર આના. તેની સંગીત અન નાચુના અવાજલા આયકના અન નવાયમા પડી ગે કા યી કાય હુયી રહનાહા.”

“જદવ મોઠે પોસાલા માહિત પડના કા તે યે સાટી સન પાળ હતાત કાહાકા તેના ભાવુસ ઘરી યીયેલ હતા, ત તેલા પકી રગ આની અન ઘરમા નીહી જાયીલ. તેને બાહાસની બાહેર યીની તેલા તેહને હારી સન પાળુલા વિનંતી કરના, પન તેની ના પાડી દીદા.”

“તે મોઠા પોસાની તેને બાહાસલા સાંગા, ‘યે અખે વરસા સાહમા મા તુને સાટી ઈમાનદારીકન કામ કરનાવ! કદી પન તુને ગોઠલા નીહી ટાળનેલ, પન તુ કદી માલા એક બારીક બકરી બી નીહી દીનેલ જેથી મા માને દોસ્તારસે હારી સન પાળી સકા. પન તુને યે પોસાની તુને ધનલા પાપી કામમા બરબાદ કરી દીનાહા. અન આતા જદવ તો આનાહા ત તેને સાટી સન પાળુલા તુ અખેસે કરતા બેસ વાસરુલા મારી ટાકનાસ!’”

“બાહાસની જવાબ દીદા, ‘હે માના પોસા, તુ કાયીમ માને હારી આહાસ, અન જી કાહી માના આહા તી અખા તુના આહા. પન આપલે સાટી સન પાળુલા યોગ્ય આહા કાહાકા તુના ભાવુસ મરી ગયેલ હતા, પન આતા તો જીતા આહા. તો ભૂલી ગયેલ હતા. પન આતા આપલે તેલા મેળવી લીનાહાવ!’”