2. પાપ દુનેમા પરવેશ કરહ

આદમ અન તેની બાયકો દેવ મારફતે તેહને સાટી બનવેલ તે સુંદર બાગમા રહતા ખુબ ખુશ હતાત. તેહને માસુન કોની બી કપડા નીહી પોવ હતાત, તરીપન યે ગોઠકન તેહને માસુન કોનાલા લાજવેલ નીહી, કાહાકા દુનેમા પાપ નીહી હતા. તે કાયમ તે બાગમા હીંડે કર હતાત અન દેવલા ગોઠી કર હતાત.

પન તે બાગમા એક સાપ હતા. તો ખુબ ધોકા દેનાર (કપટી) હતા. તેની તે બાયકોલા સોદના, “કાય ખરેખર દેવની યે બાગને કનેપન ઝાડને ફળલા ખાવલા સાટી ના પાડેલ આહા?”

તે બાયકોની જવાબ દીદા, “દેવની આમાલા સાંગાહા કા આમી તે ખરા અન ખોટા ગેનના ઝાડ સિવાય કનેપન ઝાડના ફળલા ખાયી સકજહન. દેવની આમાલા સાંગાહા કા જો તુમી તે ફળલા ખાયનાસ કા ત તેલા હાત લાવનાસ બી, ત તુમી મરી જાસાલ.”

તે સાપની બાયકોલા જવાબ દીદા, “યી ખરા નીહી આહા! તુમી નીહી મરા. દેવલા માહિત આહા કા જીસા તુમી તે ફળલા ખાસાલ, તુમી દેવને જીસા હુયી જાસાલ અન તેને જીસા ખરા ખોટાલા સમજુલા લાગસેલ.”

તે બાયકોની હેરા કા તી ફલ મનલા ગમ તીસા હતા અન સ્વાદિષ્ટ દેખાય જ હતા. તી બી સમજદાર બનુલા માગ હતી, તે સાટી તીની ફળલા તોડીની ખાયી લીની. માગુન તીની તીને ગોહોલા જો તીને હારી હતા તી ફળ દીની અન તેની બી ખાયી લીદા.

અચાનક જ, તેહના ડોળા ઉગડાયજી ગેત, અન તેહાલા માહિત પડના કા તે નાગા હતાત. તેહી પાના સાહલા એકહારી સીવીની તેહના કપડા બનવીની તેકન તેહને શરીર સાહલા ઢાંકુલા કોશીસ કરનાત.

તાહા ગોહો અન બાયકોની તે બાગમા દેવ હિંડ હતા તેના જાબલા આયકનાત. તે દોની દેવલા હેરી દપી ગેત. તાહા દેવની ગોહોલા જાબ દીદા, “તુ કઠ આહાસ?” આદમની જવાબ દીદા, “મા તુલા બાગમા હિંડતા આયકનાવ, અન મા બીહી ગયેલ, કાહાકા મા નાગા હતાવ. તે સાટી દપી ગયેલ.”

માગુન દેવની સોદા, “તુલા કોની સાંગા કા તુ નાગા આહાસ? કાય તુ તી ફળ ખાયનાહાસ જેલા ખાવલા સાટી મા તુલા ના પાડેલ હતા? ગોહોની જવાબ દીદા, “તુ માલા જી યી બાયકો દીયેલ આહા તીની જ માલા તી ફળ દીદા.” તાહા દેવની બાયકોલા સોદા, “તુ યી કાય કરનીસ?” તી બાયકો સાંગની, “સાપની માલા ધોકા દીયેલ આહા.”

દેવની સાપલા સાંગા, “તુ શાપિત આહાસ! તુ તુને પોટને શક્તિકન ચાલસીલ અન માટી ચાટસીલ. તુ અન યી બાયકો એક દુસરેહારી નફરત કરસાલ, અન તુના વંશ અન તીના વંશ બી એક દુસરેહારી નફરત કરતીલ. યે બાયકોના વંશ તુને ડોકીલા સુંદી ટાકતીલ, અન તુ તીને ગોડાલા (એડી) ચાવસેલ.”

તાહા દેવની બાયકોલા સાંગા, “તુ પોસા સાહલા જલમ દેવલા તી પકા દુઃખદાયક કરીન. તુ તુને ગોહો પાસી લાલચ રાખસીલ, અન તો તુનેવર રાજ કરીલ.”

દેવની ગોહોલા સાંગા, “તુ તુને બાયકોના આયકનાહાસ અન માની આજ્ઞા નીહી માનનેલ. તે સાટી જમીન શાપિત હુયનીહી, અન તુલા અનાજ ઉંગવુલા સાટી કઠીન મેહનત કરુની જરૂર પડીલ. આતા તુ મરી જાસીલ, અન તુના શરીર માટીમા મીળી જાયીલ.” તે ગોહોની તેને બાયકોના નાવ હવા પાડના, જેના અરથ આહા “જીવન દેનારી”, કાહાકા તી અખે જાતિસી આયીસ બનીલ. અન દેવની આદમ અન હવાલા જનાવરાસે કાતડાકન બનેલ કપડા પોવાડના.

માગુન દેવની સાંગા, “આતા બેસ અન વેટલા જાનતાહા તાહા માનુસ આપલે જીસા હુયી ગેહે, તે સાટી તેહાલા તે જીવનને ઝાડને ફળલા નીહી ખાવ દેવલા પડ કા તે કાયમને સાટી જીતા રહત.” તે સાટી આદમ અન હવાલા તે બાગ માસુન બાહેર કાહડી દીના. અન દેવની કોનાલા બી તે જીવનને ઝાડને ફળલા ખાવલા અટકવરુલા સાટી તે બાગને મુખ્યદાર પાસી શક્તિશાળી દેવદુતલા બીસવી દીદા.